Odbiór nowego mieszkania to nie tylko sprawdzenie jakości ścian, podłóg czy stolarki. Na liście powinny znaleźć się również urządzenia zwiększające bezpieczeństwo jego mieszkańców. Od 23 grudnia 2024 r. w nowych lokalach mieszkalnych wymagane są autonomiczne czujki dymu, a w określonych przypadkach także autonomiczne czujniki tlenku węgla.

Podstawą zmian jest rozporządzenie Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z 21 listopada 2024 r. Przepisy obowiązują od 23 grudnia 2024 r. i dotyczą m.in. nowo budowanych lokali mieszkalnych. W przypadku mieszkań, które były już użytkowane przed wejściem regulacji w życie, obowiązek montażu odpowiednich urządzeń zacznie obowiązywać od 1 stycznia 2030 r. Dla osób kupujących nowe mieszkanie oznacza to, że obecność wymaganych czujników warto uwzględnić wśród elementów sprawdzanych podczas odbioru lokalu.

W jakie czujniki powinien wyposażony być lokal?

W nowym lokalu mieszkalnym powinien znajdować się autonomiczny czujnik dymu. Jeśli natomiast w budynku dochodzi do spalania paliwa stałego, ciekłego lub gazowego, przepisy wymagają również zastosowania autonomicznego czujnika tlenku węgla. Obowiązek ten może więc dotyczyć m.in. mieszkań wyposażonych w urządzenia wykorzystujące tego rodzaju paliwa, z uwzględnieniem wyjątków określonych w przepisach.

Deweloperzy uwzględniają nowe wymogi już na etapie projektowania inwestycji, tak aby przekazywane lokale spełniały aktualne standardy bezpieczeństwa. Należy jednak pamiętać, iż samo zamontowanie czujnika nie przesądza jednak o prawidłowym wykonaniu tego obowiązku. Znaczenie ma również jego właściwe rozmieszczenie i sposób montażu, które powinny uwzględniać układ pomieszczeń oraz zalecenia producenta urządzenia.

Brak czujnika? Koniecznie odnotuj to w protokole odbioru

Jeśli podczas odbioru mieszkania okaże się, że wymagany czujnik nie został zamontowany albo został umieszczony niezgodnie z zaleceniami producenta, warto odnotować to w protokole odbioru.

Sprawdzenie czujników powinno obejmować nie tylko ich obecność, lecz także prawidłowe rozmieszczenie. Czujka dymu powinna być zamontowana na suficie, ponieważ dym podczas pożaru unosi się ku górze. Z kolei w przypadku pomieszczeń, w których znajduje się urządzenie wymagające zastosowania czujnika tlenku węgla, czujnik powinien zostać umieszczony na ścianie, w strefie oddychania, w odległości od 1 do 3 metrów od potencjalnego źródła emisji czadu.

W przypadku większych mieszkań istotne jest również odpowiednie rozmieszczenie tego typu urządzeń na powierzchni całego lokalu, gdyż ściany, drzwi i podział na poszczególne pomieszczenia mogą utrudniać szybkie dotarcie dymu do czujki. Dlatego podczas odbioru warto sprawdzić, czy liczba i rozmieszczenie czujników jest odpowiednio dostosowane do układu nieruchomości, ale także ich zgodność z wymaganymi normami oraz dostępność instrukcji użytkowania.

Warto również skorzystać z możliwości wykonania testów urządzeń. W przypadku czujek dymu właściwą normą jest EN 14604, a dla domowych czujników tlenku węgla EN 50291-1. Jeśli okaże się, że wymaganego urządzenia brakuje lub zostało zamontowane nieprawidłowo, nie oznacza to automatycznie konieczności zakupu czujnika przez nabywcę. Zaleca się wówczas zgłoszenie problemu do dewelopera i wpisanie jako uwagi do protokołu odbioru.