Wiadomości i statystyki

Wyrok TSUE w sprawie frankowiczów

0

Dzięki orzeczeniu Trybunału Sprawiedliwości dla frankowiczów pojawiło się światełko w tunelu. Jednak czy rzeczywiście może ono rozwiązać problem kredytów frankowych?

3 października 2019 r. Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej wydał orzeczenie istotne dla osób posiadających kredyty we frankach. Jednakże nie wskazuje ono jednoznacznego rozwiązania problemu osób posiadających wspomniane kredyty.

swisshippo/bigstockphoto.com

Orzeczenie zostało wydane w związku z pytaniem prejudycjalnym skierowanym przez polski sąd do TSUE dotyczącym toczącej się przed tym sądem sprawy przeciwko Raiffeisen Bank, wytoczonej przez polskie małżeństwo w 2008 r., które zaciągnęło w pozwanym banku kredyt hipoteczny we frankach. Według powodów, pozwany zastosował niedozwoloną klauzulę stosując kurs franka na podstawie własnej tabeli.

Postanowienie Trybunału

Na podstawie stanu faktycznego i skierowanego w związku z tym do TSUE pytania prejudycjalnego, Trybunał wyjaśnił, że jako kryterium niezgodności z prawem stosowanych w umowie klauzul należy przyjąć wyłącznie interes kredytobiorcy. Tym samym, według Trybunału, należy usunąć z umowy niedozwolone klauzule umowne. Ponadto wskazał, że w przypadku zmiany charakteru i głównego przedmiotu umów kredytowych po usunięciu niedozwolonych klauzul umownych, możliwe jest unieważnienie całej umowy. W efekcie Trybunał dał możliwość polskim sądom unieważnienia w całości umów kredytowych zawartych we frankach. Inną drogą jest możliwość przeindeksowania spornej umowy.

Są wątpliwości

Przedmiotowe orzeczenie nie daje jednak jednoznacznego rozwiązania problemu kredytów frankowych. Jest to jedynie wskazanie drogi, jaką sądy polskie powinny obrać przy rozpatrywaniu spraw kredytów zaciągniętych we frankach. Poza tym, uwzględniając przedmiot sprawy, w której zadano pytanie prejudycjalne, droga ta dotyczy wyłącznie kredytów hipotecznych we frankach, co nie pozwala na zastosowanie tych wskazówek do innych umów kredytowych zawartych we frankach, które były udzielane przez banki. Nie można również pominąć, że zastosowany wzorzec sprawy dotyczy Raiffeisen Bank, a każdy bank stosował własne i odmienne klauzule, co również stanowi utrudnienie w odniesieniu orzeczenia Trybunału do wszystkich wzorców umów kredytowych stosowanych przez inne banki.

Zatem wydane orzeczenie z jednej strony może ułatwić rozstrzyganie spraw frankowiczów, a z drugiej jeszcze bardziej komplikuje sytuację.

Trybunał Sprawiedliwości Unii Europejskiej, poza wskazaniem ogólnych wskazówek co do rozwiązania problemu, ostatecznie rozstrzygnięcie sprawy pozostawił sądowi polskiemu. W związku z tym to od rodzimego sądu zależy uznanie, czy zastosowany przez pozwanego w sprawie indeks walutowy stanowi klauzulę niedozwoloną.

Jeśli sąd polski uzna zastosowaną indeksację za niedozwoloną, pozostaje do rozstrzygnięcia interpretacja takiego wyroku poprzez pryzmat możliwego unieważnienia umowy, a co za tym idzie, możliwości żądania natychmiastowego zwrotu kwoty pożyczki przez pozwanego jako świadczenia nienależnego. Inną możliwością jest pozostawienie umowy z jednoczesną automatyczną jej konwersją z umowy zawartej we frankach na kredyt złotówkowy oprocentowany wskaźnikiem LIBOR.

Dodaj komentarz

Twój adres e-mail nie zostanie opublikowany, pola wymagane są oznaczone *